6.1. Intensieve behandelfase

6.1 Intensieve behandelfase

De intensieve behandelfase heeft als doel met de patiënt te komen tot een adequaat zorgplan resp. behandelplan.

Onder zorgplan verstaan wij hier het geheel van alle acties die tot verbetering van de integrale gezondheidstoestand van de patiënt kunnen leiden.

Onder behandelplan verstaan wij het geheel van afspraken dat de patiënt met de behandelaars heeft, dit beschrijft in belangrijke mate wat de patiënt van de behandelaar mag verwachten.

 

 

 

Om de patiënt in staat te stellen te komen tot individuele streefdoelen is het allereerst nodig dat deze zijn eventuele beperkingen kan relateren aan de ziekte. Steeds wordt hier uitgegaan van

 fysieke beperking (m.n. longfunctie, comorbiditeit, exacerbaties)

 functieverlies (inspanningstolerantie, ADL-beperkingen)

 klachten (moeheid, dyspneu, hoesten, slaapstoornissen)

 coping, (in-)activiteit, participatie, roken, stemming en angst.

De methode die hiervoor het meest passend is, is die van de motivational interviewing. De praktijkondersteuner wordt geacht deze techniek in voldoende mate te (blijven) beheersen.

Naarmate de ziektelast toeneemt, heeft de patiënt meer behoefte aan heldere afspraken over hetgeen hij van zijn zorgverlener mag verwachten. De zorgstandaard geeft hiervoor een aantal onderwerpen die schriftelijk geregeld zouden moeten worden:

 Centrale zorgverlener, 24-uurs toegang

 Overige zorgverleners

 Algemene en persoonlijke behandel/zorgdoelen

 Medicatie overzicht

 De besproken leefstijladviezen

 Behandeling per klacht

 Stappenplan m.n. bij verandering van toestand

 Monitoring

 Evaluatie

© 2019 Steunpunt KOEL